Getagd: multiply

review: ”Multiply” by Ed Sheeran

9882-ed_sheeran_new_album_multiply_artwork

Al sinds dat zijn eerste studio-album ”+” uitkwam ben ik gek op de liedjes van Ginger Jesus. Ik kwam er later achter dat hij vóór dat album nog vele andere EP’s had gemaakt, maar hiermee lang niet zo populair als nu is geworden. Sinds de release van + is zijn carrière als sing and songwriter als een achtbaan gegaan. Hij is van één optreden in een klein zaaltje in Paradiso naar een optreden in het immense Ziggo Dome én een optreden op de main stage van Pinkpop gegaan. Toch is hij altijd de Ed gebleven die ik sinds mijn twaalfde ken.

Na drie lange jaren wachten heeft hij eindelijk zijn tweede album uitgebracht, ”x” (uitgesproken als multiply).  Ed liet al eerder weten dat dit album heel anders dan het vorige ging worden en inderdaad, dit album is héél anders. Maar niet minder leuk. De eerste single die een paar maanden geleden uit kwam is geproduceerd door Pharrel Williams en zou net zo goed een liedje van hemzelf kunnen zijn, maar dan net met een vleugje Ed Sheeran. Even wennen, maar al snel stond dat nummer op repeat. In de maanden kwam er af toe een ander liedje op internet rollen. Liedjes zoals Don’t, die ook al heel anders was. Weer leuk, maar ergens was ik een beetje bang dat de typische Ed Sheeran liedjes van + niet op het album voor zouden komen. 

Gelukkig was dat niet waar, want het album is precies een goede mix tussen typische + liedjes en liedjes die een kant van Ed Sheeran laten horen die we nog niet wisten (voor de echte fans: als je goed luistert naar zijn oude EP’s weet je dat dit niet helemaal waar is: veel liedjes die daar op staan hebben zeker een hiphop invloed).

Het album begint meteen goed met ”One”, een liedje dat logisch als eerste is uitgekozen omdat je meteen in de Ed Sheeran sfeer komt. Weet je wat het ook is? Wat voor ’n beat of sfeer een nummer ook heeft, zijn teksten zijn altijd te herkennen. Heel echt, meestal wordt er een soort verhaal uit zijn leven verteld en hij legt er ontzettend veel gevoel in. Goed, na het eerste nummer volgt ”I’m a mess”, een van mijn favoriete liedjes op het album. Na dit nummer komen de twee hits, ”Don’t” en ”Sing”, goede liedjes, niet mijn muziekstijl en nu iets te vaak geluisterd, maar in ieder geval gewaagd en  oh, de tekst van Don’t is zo leuk om mee te zingen. 

En dan volgt ”Nina”, een rap nummer, ”Photograph”, waarin de stem van Ed geweldig naar voren komt en ”Bloodstream”, een nummer dat me doet denken aan Ben Howard (favoriet!). Deze review gaat verder veel te lang duren als ik elk nummer ga bespreken, maar ik wil nog even wat kwijt over ”Afire love”, een nummer over het overlijden van, volgens mij, zijn opa. Ik heb echt moeten janken om dit nummer. In een woord: ongelooflijk. 

De rest van dit album is ook geweldig. Ik ben alleen als diehard fan niet héél objectief, dus misschien moet je het album vooral zelf luisteren. 

 

Advertenties